De leraar in 2035, een baken van menselijkheid in een digitale wereld
Wat moet een leraar over tien jaar kunnen en kennen? Die vraag stelden we een paar weken terug. Bijna 200 mensen uit het onderwijs namen, vaak uitgebreid, de tijd om ons hun toekomstbeeld te geven. Wat komt daaruit naar voor?
De onwrikbare basis
De kern van het beroep blijft onveranderd: de leraar als inhoudelijk expert en meester-didacticus. Geen algoritme kan de diepgaande vakkennis vervangen die nodig is om de wereld te duiden. Die vakkennis wordt gekoppeld aan het didactische: het vermogen om complexe materie te vertalen naar boeiende, logisch opgebouwde lessen. De leraar van 2035 laat nog altijd de 'vonk' overslaan om een stevig fundament van parate kennis te leggen waarop een leerling een leven lang kan bouwen.
AI is [tegen dan] wellicht verboden op school dus: goed en bevlogen lesgeven!
onomtkombare van het digitale
Het onomtkombare van het digitale
Vakinhoudelijk zal de leerkracht een expert moeten zijn om weerwerk te bieden aan de valse informatie die circuleert.
Artificiële Intelligentie (AI) voert de boventoon in de voorspellingen. In 2035 is AI geen speeltje meer, maar wordt het mee de motor achter gepersonaliseerd leren volgens enkele respondenten. De leraar wordt een 'data-analist' die leerpaden monitort en individueel maatwerk levert. Cruciaal hierbij is mediageletterdheid: het onderscheiden tussen 'deepfake' en realiteit, en het aanleren van een kritische blik op de informatievloed.
De leraar van 2035 zal geen verschil meer zien tussen AI en realiteit. Bijgevolg zal alles in vraag gesteld worden. Ook de lessen geschiedenis, al het nieuws ... Heeft corona wel écht plaatsgevonden? En wij moeten die vragen dan beantwoorden.
Klasmanagement in een diverse samenleving
Ondanks de digitalisering blijft de fysieke klas een complexe arena. De roep om sterk klasmanagement klinkt luider dan ooit. De leraar van 2035 staat voor een superdiverse groep: grote taalverschillen, een breed spectrum aan zorgnoden en een kortere aandachtsspanne door de "flitsende schermenmaatschappij".
Heel vaak werd benoemd dat het hebben van geduld een noodzakelijke vaardigheid zal zijn om alle uitdagingen het hoofd te bieden. Ook de relatie met de buitenwereld verandert verder waarbij een leraar moet leren omgaan met mondige ‘helikopterouders’.
De leraar als gids in welzijn en ethiek
In een wereld waar informatie overweldigend kan zijn, wordt de leraar de persoon die oog heeft voor de mens achter de leerling. Het gaat hierbij om het ondersteunen van het welbevinden en het aanleren van ethische kaders. De leraar fungeert als een rustpunt en een klankbord, iemand die subtiele signalen oppikt en jongeren helpt om hun weg te vinden in de complexe maatschappij.
Leerkrachten zullen een rol spelen als schakel om technologie menselijk te maken en informatie om te zetten in wijsheid.
“It is what it is”
Ten slotte beschikt een leraar best ook over een aardige portie relativeringsvermogen om met alles om te kunnen gaan en in die zin ook voldoende aandacht te kunnen besteden aan zijn eigen welzijn.
De leraar van 2035 is een veelzijdige professional die AI omarmt om tijd vrij te maken voor wat er echt toe doet: de leerling zien. De uitdaging voor de toekomst is om deze balans tussen technologie en menselijkheid te bewaken zonder dat de werkdruk onhoudbaar wordt. De leraar blijft de onmisbare gids in een steeds veranderende wereld, en volgens een respondent, ook eentje die goed salsa kan dansen.
Ik ben ervan overtuigd dat de leraar er toe doet en dat er geen wereldschokkende zaken zullen veranderen.